Will Alsop was en is een beetje een outsider in de architectenwereld. Als kind wilde hij al architect worden en ontwierp hij een huis voor zijn moeder. Hij studeerde aan de St. Martin's School of Art en de Architectural Association in Londen en kreeg daar les van Cedric Price en enkele leden van Archigram. Zij inspireerden hem met hun experimentele ideeën. Will Alsop  werd vooral bekend door zijn spontaan geschilderde ontwerpen die hij op een later tijdstip gedetailleerder uitwerkte. De late jaren zestig en begin van de jaren zeventig waren belangrijke jaren voor de architectuur schreef Alsop eens. Hij doelde hiermee op het geloof in de creatieve krachten van 'community architecture'. In de loop van de jaren ontwikkelde Alsop zijn eigen versie van 'community architecture'. Door mensen volledig en in een vroeg stadium bij een project te betrekken, ontstaat er een positieve creatieve kracht.
 
Alsop maakte een aantal ontwerpen die nooit werden uitgevoerd, maar wel zeer vernieuwend waren: mechanische, opengaande bloemenvormen op de Garonne in Frankrijk (1989) en de zogenaamde City of Objects in Berlijn (1992). Wel uitgevoerde ontwerpen uit zijn vroege tijd zijn het bezoekerscentrum in Cardiff (1990) en een ophaalbrug met wachterhuisje in Londen (1991).
 In 1990 won Alsop geheel onverwacht de ontwerpwedstrijd voor een bestuursgebouw in Marseille. Hij versloeg daarbij Norman Foster, met zijn ontwerp The Big Blue. Vanaf die tijd werd zijn bureau steeds bekender. Het gebouw in Marseille is op een aantal punten herzien, maar het blijft een mooie weergave van Alsops unieke ideeën. Het moderne gebouw verwijst naar het transformatortijdperk en doet denken aan het werk van Le Corbusier. De opvallende blauwe kleur past goed in de havenstad Marseille.  In 1999 ontwierp Alsop het blauw betegelde North Greenwich Underground Station in Londen en in 2000 ontving hij de Britse RIBA Stirling Prize voor zijn ontwerp van de Peckham Library in Londen. Eveneens kleurrijk is het Colorium (2001) in de mediahaven van Düsseldorf.
Will Alsop is in Nederland vooral bekend om zijn masterplan voor het Rotterdamse Centraal Station.  Andere projecten van hem in Nederland zijn onder andere de 'Infobank' (Rotterdam) en het 'Urban Entertainment Center' in Almere. Geen van deze  projecten werd daadwerkelijk gerealiseerd. Het gebouw Muzinq/NOX in Almere van Will Alsop werd wel gebouwd.
 
Tegenwoordig geniet hij wereldwijde bekendheid als kunstenaar en architect. Vooral buiten Groot-Brittannie wordt hij gerespecteerd en dan met name in de kunstwereld. Hij is lid van de Royal Academy en met zijn schilderijen heeft hij diverse prijzen gewonnen. Ook met zijn werk op het gebied van de architectuur heeft hij de nodige prijzen gewonnen, waaronder de RIBA Worldwide Award in 2004. Verder werkt hij momenteel als architect aan een aantal omvangrijke internationale projecten.