In januari 1941 werd ‘t Spectrum in Bergeijk opgericht, als dochteronderneming van Weverij de Ploeg. De belangrijkste reden hiervoor was het voorkomen dat werknemers van de weverij tewerkgesteld zouden worden in Duitsland. Daarnaast konden contacten met klanten onderhouden worden en konden de grondstoffen die beschikbaar waren optimaal benut worden. Hiervan werden bijvoorbeeld houten woonaccessoires als schalen, kandelaars en lampjes gemaakt.

‘t Spectrum had duidelijke opvattingen over een goede vormgeving van meubelen, welke in de loop van de jaren nauwelijks veranderden. Tpch had gedurende WO II de economische situatie een sterke invloed: meubelen moesten zo min mogelijk kosten, en er moest zuinig omgegaan worden met materiaal. Daarnaast moest het voor Spectrum functioneel zijn, de vorm werd bepaald door de functie. Ook degelijkheid, goede kwaliteit en uitvoering, door gebruik van hoogwaardige materialen speelde een rol. Er werd geprobeerd deze degelijkheid een tijdloze vorm te geven, waardoor uitwijken naar het modieuze werd voorkomen.

Na de oorlog werd het een bedrijf met een eigen directie en werd de collectie uitgebreid met kleine meubelen als krukken, lectuurbakken, maar ook kindermeubelen.
Pas in de tweede helft van de jaren vijftig onderging de collectie een sterke verandering en ging het bedrijf zich meer richten op grotere meubelen zoals fauteuils, tafels en banken. Omdat na de oorlog pas het verbod op gebruik van staal voor meubelproductie werd opgeheven kon toen ook met staal gewerkt worden.

Op het moment dat besloten werd ’t Spectrum op grotere schaal voort te zetten, werd ontwerper Martin Visser aangetrokken. Martin Visser's talrijke ontwerpen bepaalden in hoge mate het karakter van de collectie. Martin Visser had veel contact met freelance ontwerpers die allen tekenden voor diverse ontwerpen. Voorbeelden waren beeldend kunstenaar Constant Nieuwenhuijs, Benno Premsela en Kho Liang Ie. Zij gingen bij het ontwerpen allemaal uit van de functie en het gebruik van een meubel.
Ook de bedrijfscultuur bleef: men wilde goed vormgegeven meubelen bereikbaar maken voor een grote groep. Goede vormgeving in het algemeen stimuleren en de consumenten hiervan het belang in laten zien.

Na een buitengewoon moeilijke periode in de jaren `70 &`80 werden de ontwerprechten van alle Spectrummeubelen gekocht door een oud werknemer. Samen met enkele anderen werd weer een nieuw bedrijf opgericht, met het doel de ontwerpen op de markt te houden. Dit is het huidige “Spectrum”.