Philippe Starck,een van 's Werelds meest populaire en productieve ontwerpers. Geboren in Parijsin 1949, waar ook zijn hoofdkwartier is gevestigd. Geïnspireerd door zijn vader, die vliegtuigontwerper is, ontpopte Starck zich al op jonge leeftijd tot enthousiast tekenaar. Starck ging in de jaren zestig naar de designopleiding de Écôle Nissin de Camondo in Parijs. Hij startte in 1968 zijn eerste bedrijf, in opblaasmeubilair.Begin jaren '70 was hij korte tijd werkzaam als art director bij Pierre Cardin, voordat hij zelfstandig aan de slag gaat als binnenhuisarchitect en productdesigner en op beide gebieden een uitstekende carrière opbouwt. Hij ontwikkelt zich, niet in de laatste plaats door zijn meesterlijke zelfenscenering, tot een wereldwijd bekende topontwerper met een nauwelijks nog te overzien aantal projecten en producten.

De stijl van Starck is net zo divers als zijn oeuvre. Van de archetypische motorfiets voor Aprilia tot de kunststof meubelen voor Driade en de strakke badkamerlijn voor Duravit. Starck maakt toegankelijke en heldere ontwerpen, maar schuwt ook humor niet. Hij is verantwoordelijk voor spraakmakende interieurinrichtingen (Een kamer in het Palais de l’Elysée van toenmalig president Mitterand (1983), Café Costes (1984), en in 1990 het Paramout Hotel) en van zijn ontelbare ontwerpen voor alles wat we in huis gebruiken: van meubels, keukengerei tot speelgoed en verlichting.

De driepotige Costes-stoel (1984) vormt zijn doorbraak. De Juicy Salif citruspers uit 1990 voor Alessi is een ikoon, net als de W.W.-stoel voor Vitra (1990) en de stoelen Lord Yo en Toy voor Driade. Hij werkt voor bedrijven als Kartell, Driade, Alessi, Flos en Cassina. Voor Sir Richard Branson ontwierp hij het logo en de interieurs voor de ruimteschepen van Virgin Galactic, het bedrijf wat vanaf 2013 met toeristen de ruimte wil ingaan. 

De citruspers die Starck de naam Juicy Salif heeft meegegeven is misschien wel zijn meest bekende ontwerp geworden. Het design heeft zelfs een plekje gekregen in het Museum of Modern Art in New York, wat laat zien dat deze citruspers van Starck veel meer is dan een gebruiksvoorwerp. Het is uitgegroeid tot echt stijlicoon. Dat dit zo is, wordt bevestigd door het gerucht dat Starck over zijn ontwerp het volgende gezegd schijnt te hebben: "Mijn juicer is niet bedoeld om citroenen te persen, het is bedoeld om conversaties op gang te brengen."

Voor het succesvolle design label Vitra ontwierp Starck naast de W.W.stoel het sculpturale kantoormeubel Baobab. Dit design biedt door zijn vorm en kleuren het volmaakte tegenwicht in de wereld van rechte hoeken en saaiheid van kantoren. Dat mooi ook vooral praktisch kan zijn, wordt ook bewezen door deze creatie van Starck: het biedt ruim voldoende opbergruimte, heeft een heuse tool voor kabelmanagement (doorvoersparing, zodat niet alle snoeren voor de computer en telefoon los over de rand van het bureau hoeven te hangen) en is ook nog ergonomisch verantwoord.Voor de italiaanse fabrikant Driade ontwierp Starck de besteseller Lord Yo. De vorm van deze kunststof stoel is duidelijk geïnspireerd op de klassieke Loyd Loom modellen. De ronde, organische Lord Yo werd even zo vrolijk opgevolgd door de superstrakke Toy stoel, ook voor Driade. Dit typeert de veelzijdigheid van Starck. 

In het jaar 2008 verrast hij vriend en vijand met een interview in de Duitse krant Die Zeit. Daarin stelt hij zijn werk zat te zijn. ‘I was a producer of materialist and I am ashamed of this fact’, stelt hij. ‘Everything I designer was unnecessery.’ Hij kondigde aan binnen twee jaar echt te stoppen met ontwerpen (2010), en iets anders te willen doen. ‘Design is dead’, stelde hij ook.
Een maand later introduceert hij tijdens de jaarlijkse meubelbeurs in Milaan een democratische windturbine die voor iedereen beschikbaar moet zijn. Helaas is de molen tot op heden niet te koop.