Ninaber van Eyben studeerde in 1971 met grote onderscheiding af aan de Maastrichtse Academie voor Beeldende Kunst. Hij doorliep een opleiding als juweelontwerper maar ging een andere richting uit naar de ontwikkeling van industrieel vervaardigbare gebruiksvoorwerpen. Hij ontwikkelde in de jaren zeventig zijn armbandhorloge (1973), het halshorloge (1976) en de fluorescentielamp (1977). Deze creaties, nu al klassiekers zijn ondertussen opgenomen in verschillende museumcollecties.
Zijn grootste bekendheid verwierf Ninaber van Eyben in 1980 met het ontwerp van de nieuwe Nederlandse muntenserie met Koningin Beatrix als telkens terugkerende afbeelding. Deze serie werd geproduceerd in 1982 en gold tot de invoering van de euro. De ontwerper tekende ook de Nederlandse zijde van het euromuntstuk met een abstract silhouet van de koningin.
Daarna richtte hij het ontwerpbureau "ninaber/peters/krouwel" op met een aantal gesmaakte producten als gevolg: bureauaccesoires en de nieuwe hamer voor de tweede kamer voorzitter.
In 1997 ontstond het bureau "Bruno Ninaber van Eyben design & production" met het terugvallen op de vroegere kerntaak: in eigen beheer bedenken en ontwikkelen van hoogwaardige designproducten.
In juli 2003 volgde zijn aanstelling als hoogleraar vormgeving aan de faculteit Industrieel Ontwerpen van de TU Delft waar hij één dag per week lesgeeft. Volgens het bestuurscollege is het conceptuele denkkader van Ninaber van Eyben voor de studenten, de opleiding en de faculteit Industrieel Ontwerpen een blijvende inspiratiebron.