De italiaanse architect en ontwerper Andrea Branzi werd geboren in 1938 Florence.

Branzi's meubelontwerpen, architectuur en stadsplannen zijn beroemd over de hele wereld. De meubelontwerpen van Archizoom hebben veel fantasie en zetten zich af tegen de moderne meubelontwerpen. Hij heeft aan verscheidene Triennales in Milaan en Biennales in Venetie geparticipeerd en talloze expositie in museums over de hele wereld gehad.

Andrea Branzi studeerde architectuur in zijn geboortestad Florence en later in Milaan. Van 1964 tot 1974 maakte Branzi met Paolo Deganello, Gilberto Corretti (geb. 1941) en Massimo Morozzi (geb. 1941) deel uit van de Radical Design-groep Archizoom, de eerste bekende internationale avant-gardistische ontwerpersgroep. Deze groep produceerde anti-design-meubilair zoals het kitscherige zitmeubel Safari (1968) en de ironische stoel Mies (1969). Branzi was ook betrokken bij Archizooms architecturale projecten, zoals No-Stop City. In deze periode schreef hij ook theoretische teksten voor het magazine Casabella.

Vanaf 1972 heeft Branzi zich beziggehouden met design en de theoretische problemen van nieuw design. Van 1974 tot 1976 hield hij zich bezig met de Global Tools-school, een vrije school voor individuele creativiteit. Branzi vestigde in 1973 een ontwerpbureau in Milaan en exposeerde in 1976, 1978 en 1980 op de Biënnale in Venetië.

Andrea Branzi heeft voor een reeks prestigieuze designgerichte firma's gewerkt. Vanaf 1982 werkt hij voor Zanotta. Verder heeft hij in de loop der tijd gewerkt voor Acerbis, Alessi, Artemide, Cassina, Interflex, Lapis, Pioneer, Alessi, Unitalia, Up & Up. Hij geeft lezingen aan Italiaanse universiteiten en is van 1982 tot 1983 hoogleraar design aan de Università di Palermo. In 1983 werd hij benoemd tot educatief directeur van de post-doctorale designopleiding Domus Academie in Milaan. Van 1983 tot 1987 was hij redacteur bij het magazine Modo en was hij korte tijd directeur van het designtijdschrift Domus.
Vanaf 1977 werkte hij met CentroKappa, Studio Alchimia en Memphis.

Tot zijn ontwerpen uit de jaren '80 behoren de bank Century (1982) en de boekenkast Magnolia (1985), evenals keramiek voor Memphis. In 1985 ontwierp Branzi zijn meubelreeks Animali Domestici en twee jaar later publiceerde hij een boek met dezelfde titel. In deze publicatie stelde hij dat er nieuwe relaties tussen mens en milieu moesten worden opgebouwd en dat het redelijk was om meubilair op één lijn te plaatsen met huisdieren.

Sinds 1986 is hij lid van de Europese Commissie voor ontwikkeling en promotie van design in Europa.

In 1987 ontving Branzi de prestigieuze prijs 'het gouden kompas' voor zijn gehele oeuvre en theorieen. In datzelfde jaar werd hem het ontwerpen van de 'Nieuwe Moderne Kunstgalerie' in Arazzo toegewezen en won hij de internationale competitie voor de herstructurering van de omgeving rond de Berlijnse Muur.